
تو این جنگل واژگون .من بهترين آوازاي دنيا رو واسه تو مي خونم اما بهت ميگم كه
آوازاي تو بهترينه.آخه بودنت يعني زندگي. باور نکن، فقط باش، که چشم كه وا ميكنم
آدم میشم.آدماي راستکی با يه جنگل روزمرگي. درختای سیمانی ... . باور کن هنوز هم
همه ی آوازهای دنیا رو از یادم نبردم، باس بود تا وقتی بودنت یعنی زندگی، فقط ... !
شايدم ما جداً قورباغه ايم و من ... ! نمي دونم ، ولي باور كن آدم بودن بد كابوسيه.
باور كن.