دلم بسی گرفته. کاش دیگر نباشد اینگونه !

پ.ن :  اون فایل زیپ رو دانلود کنید و متن فشرده شده رو بخونید ! بعد نظر بدید دوستان !

تو این جنگل واژگون .من بهترين آوازاي دنيا رو واسه تو مي خونم اما بهت ميگم كه

آوازاي تو بهترينه.آخه بودنت يعني زندگي. باور نکن،  فقط باش، که چشم كه وا ميكنم

آدم میشم.آدماي راستکی با يه جنگل روزمرگي. درختای سیمانی ... . باور کن هنوز هم

همه ی آوازهای دنیا رو از یادم نبردم، باس بود تا وقتی بودنت یعنی زندگی، فقط ... !

شايدم ما جداً قورباغه ايم و من ... ! نمي دونم ، ولي باور كن آدم بودن بد كابوسيه.

باور كن.

نتوانستم.

با دختری. فرد مونث جوانی هم که حرف میزنم به احتمال ۶۰٪ وسط حرف قرمز میشوم.

تمام آن دوران که ضد خدا هرف میزدم در گوشه ی دلم از او معذرت میخواست که خدایا. میدانم که تو

راستی اما دوست دارم که بگویم نیستی ! مرا ببخش.

هیچ وقت از آن دسته مرد ها خوشم نیامد که در خیابان بلند بلند فحش های ناموسی میدهند و هر زنی

که رد می شود عصبانی شود.

می توانم بگویم حالم ازشان بهم می خورد.

هنوز هم که هنوز است وقتی با پدرم بحث می کنم از او معذرت خواهی میکنم.

بدی در ذات من نیست. نخواهد رفت.

از این شواهد که که پیداست اینطور است.

اما من این جواد خوب را دوست ندارم. هیچ گاه نخواستم نسبتی با او داشته باشم.

من دوست دارم بعضی وقت ها با خدا دعوا بگیرم. بگویم خیالی است. وقتی عصبی هستم سر پدر داد

بزنم.

من جواد خوب را در وجود دارم. اما همین "من" دوست هم دارد که بد باشد !

تاریک.